Ingrid Bergman

° 
29/08/1915
Stockholm
Zweden
+  
29/08/1982

1
Women He's Undressed     2015
Langspeelfilm
Documentaire
Regie : Gillian Armstrong

2
Jag är Ingrid      2015
Langspeelfilm
Documentaire
113 minuten
Regie : Stig Björkman
Personage : Zichzelf (archiefbeelden)

3
A Woman Called Golda     1982
Langspeelfilm
Drama
200 minuten
Regie : Alan Gibson
4 Katz und Maus     1982
Langspeelfilm

Regie : R. Hansjürgen Pohland

5
Herfstsonaten (Autumn Sonata)     1979
Langspeelfilm
Drama
Regie : Ingmar Bergman

6
A Matter of Time     1976
Langspeelfilm
Drama
99 minuten
Regie : Vincente Minnelli

7
Murder On The Orient Express (1974)     1974
Langspeelfilm
Thriller
127 minuten
Regie : Sidney Lumet

8
From the Mixed-Up Files of Mrs. Basil E. Frankweiler - The Hideaways     1973
Langspeelfilm
Familiefilm
105 minuten
Regie : Fielder Cook
9 Cactus Flower     1969
Langspeelfilm
Komedie
103 minuten
Regie : Gene Saks

10
Stimulantia     1967
Langspeelfilm
Familiefilm
Regie : Ingmar Bergman

11
Goodbye Again     1961
Langspeelfilm
Romantiek
120 minuten
Regie : Anatole Litvak

12
Notorious (1946)     1946
Langspeelfilm

Regie : Alfred Hitchcock

13
The Bells of St. Mary’s     1945
Langspeelfilm

126 minuten
Regie : Leo McCarey

14
Gaslight     1944
Langspeelfilm
Drama
114 minuten
Regie : George Cukor
15 Swedes in America     1943
Korte film
Documentaire
Personage : Zichzelf

16
For Whom the Bell Tolls     1943
Langspeelfilm
Drama, Romantiek
130 minuten
Regie : Sam Wood
Personage : Maria

17
Casablanca     1942
Langspeelfilm
Romantiek
102 minuten
Regie : Michael Curtiz
Personage : Ilsa Lund

18
Dr. Jekyll and Mr. Hyde     1941
Langspeelfilm
Horror
Regie : Victor Fleming

19
Intermezzo     1939
Langspeelfilm
Romantiek
70 minuten
Regie : Gregory Ratoff
Biografie: 

Ingrid Bergman verloor haar ouders al op jonge leeftijd waarna ze werd opgevoed door familieleden.  Na het afmaken van de Middelbare School schreef ze zich in voor een  opleiding aan de Koninklijke Toneelschool van Zweden.

Binnen het jaar kreeg ze meerdere hoofdrollen in Zweedse films en werd ze één van de meest beloftevolle actrices op de Zweedse schermen.

In 1939 werd haar talent dank zij haar rol in “Intermezzo” van Gustaf Molander (1936) ook opgemerkt door David O. Selznick die haar naar Hollywood haalde en haar een rol aanbood in de Amerikaanse versie van de film - “Intermezzo : a Love Story” - waarin ook Leslie Howard te zien was.  Het jaar daarop maakte ze haar Broadway-debuut in ‘Liliom’.

Bergman wou niet dat ze omwille van haar uiterlijk zou beperkt worden in haar mogelijkheden op vlak van rollen en was dus niet al-tijd te zien als heldin.  Sommige films met haar waren absolute kleppers : “Casablanca”, “For Whom the Bell Tolls”, “Gaslight”, “Notorious”, “Joan of Arc”, enz… 

Bergman kleurde op een aantal vlakken niet altijd tussen de lijntjes : Eind de jaren ’40 begon ze een buitenechtelijke verhouding met de Italiaanse regisseur Roberto Rossellini wat voor de nodige opschudding en verontwaardiging zorgde bij het publiek én voor haar terugkeer naar Europa.  Het huwelijk met Dr. Peter Lindstrom, een tandarts waar ze mee gehuwd was in 1937, kwam hierdoor aan een eind waarna ze in 1950 trouwde met Rossellini en er ook verschillende films mee maakte die niet alleen commercieel geen succes werden maar ook niet gewaardeerd werden door critici.  Uit het huwelijk Rossellini-Bergman “ontsproten” ook kinderen zoals dat heet : een zoon en een tweeling waaronder Isabella Rossellini.

Het publiek had inmiddels een sterke aversie tegen de actrice ; religieuze groepen,  vrouwenverenigingen en zelfs politici haalden meermaals ongenadig hard uit naar Bergman.  Tijdens een zitting in de Amerikaanse Senaat vielen in dit verband woorden als “Hollywood’s apostle of degradation” en “a free-love cultist”, weinig fraais allemaal wat er de volgende zeven jaar voor zorgde dat Ingrid Bermgan héél ver weg bleef van Amerikaanse films.

Het leek er heel even op dat de actrice door dit alles volledig in de vergetelheid zou geraken.  Tot 1956.  Toen was Ingrid Bergman in de Franse hoofdstad te zien in “Elena et les Hommes/Paris Does Stranger Things van Jean Renoir, gevolgd door de vertoning van de Amerikaanse productie “Anastasia” in Londen.

Het winnen van haar eerste Academy Award/Oscar zorgde er voor dat al haar “zonden” uit het verleden in één klap door iedereen vergeten en vergeven waren.

In 1958 scheidde het paar waarna Bergman trouwde met de Zweedse toneelproducer Lars Schmidt maar ook dat huwelijk strandde in 1975.

De laatste acht jaar van haar leven heeft Ingrid Bergman een dappere strijd gestreden tegen kanker.  Het belette haar niet om verder te werken en rollen te vertolken in zowel films als op televisie.

In 1978 kon ze voor het eerst samenwerken met haar naam- én landgenote Ingmar Bergman in de film “Herbstsonate”/”Autumn  Sonata”.  Het werd meteen  haar laatste langspeelfilm, haar laatste filmrol was dan weer die in “A Woman Called Golda” (1981).

In 1980 werd haar autobiografie uitgebracht onder de titel ‘Ingrid Berman My Story’.