Deadpool

Categorie: 
Langspeelfilm
Productiejaar: 
2016
Releasedatum: 
10/02/2016
Filmgenre: 
Komedie
Speelduur: 
96 minuten
Verdeler: 
20th Century Fox
Regisseur: 
Tim Miller
Producent: 
Ryan Reynolds
Simon Kinberg
Lauren Shuler Donner
Ryan Reynolds
/  
Wade Wilson/Deadpool
Morena Baccarin
/  
Vanessa
Ed Skrein
/  
Ajax
T.J. Miller
/  
Weasel
Gina Carano
/  
'Angel Dust'
Brian Hildebrand
/  
'Negasonic Teenage Warhead'

Toeval of niet dat deze “Deadpool” uitgebracht wordt in de week waarin carnaval hoogtij viert in Vlaanderen. Niet. Zal meer te maken hebben met de periode – krokusvakantie met eivolle bioscoopzalen in de grote complexen – dan met het feit dat wij voor de eerste keer ooit een film bekeken met (een als) Mega Mindy (verkleedde dame) naast ons. We dachten even dat het iets te maken had met de marketing-stunt rond “Safety First” maar omdat er nogal wat verschil was qua look tussen de zelfs met pruik en plastieken vuurwapen getooide dame naast ons en de personages in de vermelde film, sloten we al snel die mogelijk uit. Met intelligentie waren er dan weer wél gelijkenissen want wie zo opvallend mogelijk “aaaaaaaaaaaaaj” en “ooooooooooooooooh” roept als er weer eens rake klappen vallen in deze actieprent, verknalt niet alleen het plezier van de aanwezigen maar sterkt ons vermoeden alleen maar dat de dame in kwestie haar inspiratie niet alleen haalde uit de carnavalsperiode, maar allicht ook leed aan een ernstige stoornis en gisteren voor één keer een avondje de psychiatrie mocht verlaten.
Maar goed, terug naar “Deadpool”.

Wade Wilson (heldenstrip-fan bij uitstek Ryan Reynolds, vroeger al te zien in “The Voices” en “Self/less”) behoorde ooit tot de ‘Special Forces’ maar… that was then this is now. Om een aantal redenen kwam hij hierna terug in het “echte” leven terecht. Met een échte vriendin, Vanessa. Met bezoekjes aan de plaatselijke kroeg. Een leven waarbij positieve ingesteldheid en een zo goed als onbegrensde zin voor humor zijn uitstraling typeerden. Tot Wade op een dag te horen krijgt dat hij kanker heeft. Terminaal, uitgezaaid, kortom het scenario wat voor iedereen gelijk staat met een heuse nachtmerrie. Op een avond wordt hij benaderd door een vreemde man die hem belooft dat hij Wade niet alleen kan genezen van zijn dodelijke ziekte, maar ook krachten kan bezorgen die nog veel sterker zijn dan sterk. De keuze is ook voor Wade vrij snel gemaakt en even later komt hij binnen in de ‘Weapon X Workshop’ wat eigenlijk een duister, obscuur labo lijkt te zijn, iets helemaal anders dan wat hij had verwacht. In plaats van een bijzondere genezing met conventionele of zelfs bijzondere middelen blijkt het niets meer en niets minder dan een experiment te zijn waarbij de kandidaat-onsterfelijken ofte superhelden gemarteld worden tot op een punt waarop men gaat muteren tot iets wat misschien onsterfelijk is, maar qua look het onmogelijk maakt op op straat te komen zonder verbazing te wekken bij wie hem tegenkomt.
Het slechte nieuws voor de uitvoerders van dit alles (met Ed “The Transporter Refueled” Skrein als de sadistische smeerlap Ajax voorop) is dat Wade na een nogal explosieve en vernietigend einde van de activiteiten dit niet alleen overleeft maar ook, jawel, zint op wraak.
Hij gaat op zoek naar de verantwoordelijken voor wat hem overkomen is, kan hierbij rekenen op zijn razensnelle genezing – eigenlijk moeten we zeggen regeneratie - én maakt zijn zoektocht nog extra aangenaam (voor de kijker) of frustrerender (voor zijn tegenstrevers) door alles te kruiden met een onwaarschijnlijke lading gitzwarte humor.

Het is helemaal niet verrassend dat “Deadpool” voor Fox opnieuw een voltreffer wordt. Of al is wanneer je dit leest (zie het Persbericht in onze afdeling Filmnieuws). Het Marvel superhelden-universum is een goudmijntje dat qua opbrengsten nog maar zelden teleurstelde aan de Box Office en zelfs nog sterker lijkt te worden. Alhoewel “Deadpool” toch verschillend geörienteerd is dan zijn Marvel-soortgenoten, het is iets waar zelfs de Marvel-liefhebbers blij om zijn. Zo komt het hoofdpersonage hier aan het woord en voorziet hij zijn heldhaftige avonturen ook zelf van commentaar. Vooral het laatste is ongezien. Dat hij ook de manier en volgorde van monteren lijkt te gaan bepalen nemen we er graag bij. Ook de talloze grapjes (inbegrepen verwijzingen en bedenkingen naar de Studio - 20th Century Fox - toe) worden door heel wat kijkers gesmaakt. De vuilbekkerij waarmee Ryan Reynolds zijn personage nog wat extra kleur wenst te geven is nog een kenmerk van de (anti-)held die nu eens de hoofdrol toebedeeld krijgt. Eigenlijk komt het hier op neer dat alle kenmerken van Deadpool waar je enige kritiek kan rond hebben gewoon door de liefhebbers van de Marvel-films in de kiem worden gesmoord, gewoon omdat dit gewoon deel uitmaakt van het personage van Deadpool. En Wade is niet de enige die aanspraak kan maken op de heldenstatus met bijzondere krachten. Zo is in “Deadpool” ook ‘Negasonic Teenage Warhead’ van de partij en Colossus die eigenlijk een beetje haar mentor is. Hij is een kolos van een kerel die zijn huid kan veranderen in metaal.

Zoals vermeld komt “Deadpool” niet op je af als een netjes, chronologisch gemonteerd verhaal. Niet erg voor een film als deze waarbij je maar weinig hoeft na te denken (anders was de irritante Mega Mindy naast ons allicht niet zo blij geweest) en verwacht wordt van de kijker dat die geniet van de grappen en vooral de leuke, werkelijk ‘over the top’ actie. Het lijkt makkelijker dan het is : onsterfelijke superhelden de strijd laten aangaan met elkaar en het dan ook nog een beetje spannend en vooral leuk houden maar het is iets waar “Deadpool” toch in slaagt.
De stunts, speciale effecten en montage zijn wat ons betreft belangrijke troeven in deze nieuwste Marvel Comics prent. ‘Angel Dust’ Gina Carrano (die in 2011 pas haar acteerdebuut maakte in “Haywire”), iemand die overigens in het echte leven beschikt over ervaring in de gevechtspport – moest voor het eerst het gevecht aangaan met een personage wat er eigenlijk niet was als je weet dat Coloussus enkel een CG personage is. Gemaakt met de computer, jawel. En wie zich afvraagt hoe het mogelijk is dat de ‘look’ van Deadpool zo nauw aansluit bij die van ‘Spiderman’ en niet heeft geleid tot het vorderen van een flinke schadevergoeding, die vergeet natuurlijk dat ook Spinneman een creatie is die uit het brein van één en dezelfde man is ontsporten : Stan Lee.

Opmerkelijk is dat Tim Miller met “Deadpool” zijn langspeelfilm-regiedebuut maakt. Niet dat het de man aan filmervaring ontbreekt ; meer dan 20 jaar ervaring in de CG/VFX wereld mocht hij destijds al de proloog voor “Thor : The Dark World” gaan regisseren, net als het filmpje waarin Microsoft vroeger zijn “Halo 4 : Scanned” op het ruime gamerspubliek losliet. De groep mensen die we straks bij het lanceren van onze nieuwe site zullen onderbrengen in de groep van ‘filmmakers’ hebben in de meeste gevallen “X-Men” in hun CV staan en is noodzakelijk om tot dit resultaat te komen.
“Deadpool” is een stevige, speelse brok actievertier. Blijf vooral zitten tot op het échte einde want onze rode (anti-)held zorgt nog voor een “uitsmijter”.

Koenraad Adams