Halfweg

Productiejaar: 
2014
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
26/02/2014
Verdeler: 
K.F.D.
Speelduur: 
121 minuten
Filmgenre: 
Komedie
Regisseur: 
Geoffrey Enthoven
Producent: 
Mariano Vanhoof
Koen De Graeve
/  
Stef
Veerle Baetens
/  
Natalie
Ella Leyers
/  
Rebecca
Gilles De Schryver
Jurgen Delnaet
Evelien Bosmans
Tom Audenaert
Günther Lesage
Tiny Bertels
Jos Verbist
Herwig Hegems

Volgens in pakweg twintig seconden gepropt marketingjargon is “Halfweg” een spannende komedie. Wat eigenlijk hetzelfde is als een leuke thriller. Of hoe “Halfweg” het niet zo makkelijk heeft om exact te duiden op welke doelgroep het zich richt. Op de fan van de Vlaamse mainstream dan maar ?  Want die worden op hun wenken bediend met deze film die van meerdere walletjes mee-eet: ja, “Halfweg” is een thriller (als je dat begrip met ettelijke kilo's zout opsmukt tenminste), en een komedie, en ook een drama ... maar allemaal samen is het eigenlijk vooral mossel noch vis.

“Halfweg” draait rond Stef (Koen De Graeve), een architect die in een dip zit: zijn huwelijk met Natalie (Veerle Baetens) is naar de haaien nadat hij een affaire begon met zijn assistente Rebecca (Ella Leyers), en ook beroepsmatig zit het hem niet mee. Om terug op zijn plooien te komen koopt hij een ruim, leegstaand huis waar hij hoopt om samen met Rebecca te kunnen leven en werken. Wat ook niet blijkt te lukken: wanneer Rebecca een beter aanbod krijgt, zit Stef helemaal in zak en as. Als klap op de vuurpijl ziet hij zich bovendien geconfronteerd met de ondode dode eigenaar van het huis (Jurgen Delnaet) die nog steeds in de woonst ronddwaalt. Die geest is niet opgezet met de nieuwe bewoner en wil hem weg(pesten). Stef is echter niet in de stemming voor de geestige interludes en vastbesloten zich niet te laten wegjagen.

Met de spreekwoordelijke lach en traan binnen handbereik is het niet erg moeilijk te raden hoe alles verder evolueert: de twee kemphanen leren elkaar geleidelijk aan accepteren (duh) en worden door elkaars invloed een beter mens/betere dode (duh duh). Net als in “Hasta La Vista !” gaan producer Mariano Vanhoof, scenarist Pierre De Clercq en regisseur Geoffrey Enthoven op zoek naar een mooi sluitende symbiose tussen humor en drama. Drie jaar terug lukte dat uitstekend, deze keer wat minder. De centrale drama-as (die verrassend genoeg niet bij De Graeve maar bij Delnaet blijkt te liggen), haalt het niet bij de levensechte weltschmerz van “Hasta La Vista !”. Op zich wordt “Halfweg” best wel netjes afgerond, maar het ontbreekt de prent aan een urgentie die het moeilijk maakt om twee uur lang mee te zijn.

Bovendien begint “Halfweg” halverwege (of eigenlijk al vroeger) serieus te slepen: Enthoven neemt zowaar twee uur de tijd om alles uit de doeken te doen, en verliest daarbij welhaast elk begrip voor tempo en dosering uit het oog. Vlak voor wat de grote dramatische finale moet zijn nog vlug even wat slapstick inbouwen ... in elkaar klikken doet het niet echt en Enthoven raakt niet verder dan een matig amusant middle of the road luchtbelfilmpje.

Veerle Baetens mag zich for her consideration trouwens gelukkig prijzen dat haar internationale marktwaarde werd afgetoetst aan “The Broken Circle Breakdown” en niet aan haar nietszeggende verschijning hier waarin ze - net als in “Het Vonnis” - teruggrijpt naar het handboek “Heel Boos en Irritant Kijken voor Beginners én Gevorderden”. Het gebrek aan diepgang in haar personage (ook al is het maar een kleine bijrol) en de heel clichématige manier waarop 'boze ex-vrouw' wordt ingevuld, is trouwens exemplarisch voor de extra fut die ontbreekt om “Halfweg” naar een driesterrenniveau te kunnen tillen.

Alex De Rouck