Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

Productiejaar: 
2004
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
02/06/2004
Verdeler: 
Warner Bros
Speelduur: 
136 minuten
Filmgenre: 
Speelfilm
Regisseur: 
Alfonso Cuaron
Producent: 
David Heyman
Chris Columbus
Mark Radcliffe
Daniel Radcliffe
/  
Harry Potter
Rupert Grint
/  
Ron Weasley
Emma Watson
/  
Hermione Granger
Tom Felton
/  
Draco Malfoy
/  
Professor Sybil Trelawney
/  
Madame Rosmerta
Robbie Coltrane
/  
Rubeus Hagrid
Pam Ferris
/  
Tante Marge
Michael Gambon
/  
Albus Dumbledore
Richard Griffiths
/  
Vernon Dursley
Alan Rickman
Timothy Spall
Fiona Shaw

Drie gehad, nog vier te gaan. De personages introduceren is niet meer nodig in de film, en dus ook niet in dit stukje. Iedereen zal intussen wel weten wie Harry Potter is, en de makers gaan er dan logischerwijs ook van uit dat iedereen die de film ziet, de vorige twee heeft gezien en de boeken van J.K. Rowling heeft gelezen. Harry Potter komt tijdens zijn derde jaar aan tovenaarschool Hogswarth in contact met een ontsnapte gevangene. Een zekere Sirus Black Gary Oldman is ontsnapt uit Azkaban (zowat het Alcatraz van de tovenaarswereld) en is gesignaleerd in de buurt van Hogswarth. Schijnbaar om Harry een kopje kleiner te maken, want Black is een van de acolieten van opperschurk Voldemort. Dumbledore (Michael Gambon die de overleden Richard Harris vervangt) besluit tegen zijn zin om de school te laten bewaken door Dementors, de officiële wachters van Azkaban, die de gave bezitten om letterlijk het leven uit hun slachtoffers te zuigen. In zijn strijd tegen Sirius krijgt Potter uiteraard de hulp van Hermione Granger en Ron Weasley, en ook de mysterieuze nieuwe leraar Lupin (David Thewlis) staat schijnbaar aan zijn zijde. Of toch niet ?

Echt eenvoudig zal het nooit zijn voor de makers van de Harry Potter-reeks om de goede scheiding te vinden tussen een kinderfilm en een film waarin ook volwassenen hun gading vinden. Auteur J.K. Rowling slaagt er wel in om de Potter-boeken geliefd te maken bij jong en oud, filmisch lukt het vooralsnog niet zo goed. Of toch wel ? De derde film uit de geplande reeks van zeven verlaat immers op geregelde momenten de veilige kinderpaden en richt zich met onder meer weerwolven en duistere duivels naar de mature fantasy-liefhebber. Voor degenen die vertrouwd zijn met Rowlings proza is dit niet echt verwonderlijk, maar het was toch afwachten of Warner Bros de donkere sprong zou wagen. Ja dus, en daar kunnen we enkel maar tevreden om zijn. De kans dat u in de namiddagvoorstelling geconfronteerd wordt met semi-hysterische vijfjarigen is dan ook groot. Al duurt het een tijdje eer "Harry Potter And The Prisoner Of Azkaban" zijn belofte waarmaakt. In het eerste uur hangt de film immers nauwelijks aan elkaar, en slagen de makers er niet in om de magie van Rowling coherent op het witte doek te brengen, een euvel waar de tweede film ook zwaar onder te lijden had. Veel personages lopen er voor spek en bonen bij, en vooral de ergerlijk slecht acterende Tom Felton (Draco Malfoy) hadden ze beter ingeruild voor een digitaal exemplaar. Maar het geduld wordt beloond : regisseur Alfonso Cuaron heeft immers een paar donkere scénes in petto die zo mooi zijn, dat je er de gebrekkige structuur graag bijneemt. Cuaron draaide vroeger al een paar films waar production design zeer belangrijk was ("A Little Princess", "Great Expectations"), en ook hier is de aankleding vaak om te zoenen. Zo komen de bewegende schilderijen in Hogswarth meer op de voorgrond, lijken de scénes met de Dementors wel weggelopen uit de "Lord Of The Rings"-trilogie van Peter Jackson (let op de scénes waarin de omgeving in een mum van tijd in ijs verandert), en is de tuin van Hagrid (let op het contrast tussen de lijkenpikkende kraaien en de fleurig gekleurde pompoenen) meer Grimm dan Disney. En dan hebben we het nog niet over de weerwolf gehad. Niet dat die te vergelijken is met "An American Werewolf In London" (wat kan dat wel ?), maar naar kinderfilmnormen gaat de transformatie toch al redelijk ver.

"Harry Potter And The Prisoner Of Azkaban" is dus zeker geen vlekkeloze film, maar hij bevat dusver wel de mooiste scénes uit de reeks. En doet de deur dicht met een ronduit schitterende eindgeneriek. Harry Potter, het is niet enkel voor kindertjes meer.

Alex De Rouck