The Incredibles

Productiejaar: 
2004
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
24/11/2004
Verdeler: 
Buena Vista
Speelduur: 
105 minuten
Filmgenre: 
Animatie
Regisseur: 
Brad Bird
Producent: 
John Walker
Craig T. Nelson
/  
Bob Parr/Mr. Incredible (stem)
/  
Helen Parr/Elastigirl (stem)
/  
Luciius Best/Frozone (stem)
Jason Lee
/  
Sydrome (stem)
Sarah Vowell
/  
Violet Parr (stem)
Spencer Fox
/  
Dash Parr (stem)
Elizabeth Pena
/  
Mirage (stem)
Wallace Shawn
/  
Gilbert Huph (stem)
John Ratzenberger
/  
"The Underminer" (stem)
Jean Sincere
/  
(stem)
Dominique Louis
Teddy Newton
Eli Fucile
Michael Bird
Brad Bird

Mr. Incredible heeft een bijzonder druk leven. Er wordt hem nauwelijkse enige ademruimte gegund, hij heeft geen tijd om te bekomen van de gedane inspanningen bij één of andere spectaculaire redding of heldhaftige tussenkomst of er biedt zich alweer een nieuwe noodsituatie aan. Een handje toesteken bij een politie-patrouille die in achtervolging is op een bende schietende criminelen, een poes die in een boom is geklauterd en niet meer naar beneden wil terug tot bij zijn bejaard baasje brengen, een overval verijdelen, vermijden dat een voertuig dat aan hoge snelheid afstormt op een breuk in de rails gaat neerstorten, je zegt het en Mijnheer Incredible komt op een gepast manier tussen. Maar geef toe, Mister Incredible klinkt zoveel leuker en "The incredibles" wordt zowel in de originele als in de gesynchroniseerde/Vlaamse versie uitgebracht door Buena Vista. Maar niet iedereen is even gelukkig met onze held in het blitse, rode pak. Het zal wel wat te maken hebben met de stelling "This is America, you can sue anyone" want wanneer iemand die van een flatgebouw springt als wanhoopsdaad door de nochtans drukbezette Mr. Incredible op het nippertje nog wordt gered, wordt de 'lifesaver' toch aangeklaagd. Ook de inzittenden van de bovengrondse metro stappen naar de rechtbank en onder druk van zoveel klachten gaat men alles bundelen in één grote rechtszaak. Vonnis : de held mag inpakken en worden op non-actief gezet. Het zal wel een deel van de uitspraak of de gemaakte afspraken zijn maar vanaf nu moet Mr. Incredible zich terugtrekken en in de anonimiteit verdwijnen. Dat betekent geen straffe toeren meer uithalen en de felgekleurde plunje definitief opbergen in de kleerkast. De officiële term hiervoor : het fameuze 'Superhero Relocation Program'... Hetzelfde gaat trouwens op voor zijn echtgenote, mevrouw 'Elastigirl' (de naam verraadt haar belangrijkste eigenschap bij haar reddingswerk) en ook de twee kinderen Dash (een debuterende Spencer fox) en Violet blijven beter ook hun uiterste best doen om niet op te vallen. En Jack-Jack, de jongste telg van de familie, die beschikt duidelijk niet over superkrachten dus het wordt voor deze familie allicht het einde van een spraakmakende generatie. Mr. Incredible neemt dan maar een baantje bij een verzekeringsbedrijf. Advies geven aan klanten denk je dan maar de grote baas van deze onderneming legt zijn prioriteiten elders. Er steeds voor zorgen dat niet moet uitbetaald worden en geen contracten afsluiten die zouden kunnen geld kosten of kunnen betekenen dat schadevergoeding moet uitbetaald worden. Maar Mr. Inc. heeft het hart op de goede plaats en krijgt het door zijn "andere aanpak" regelmatig aan de stok met zijn baas.

Maar dan komt er toch een lichtpuntje in zijn leven. Thuis krijgt hij een geheime boodschap van iemand die een beroep wil doen op hem op basis van zijn vroeger geleverde heldendaden. Hij is dan wel niet langer in vorm maar probeert om zo snel mogelijk weer fit te geraken voor de klus. De enige moeilijkheid is dat hij 'Elastigirl' Holly Hunter die voor het eerst in haar carrière een personage in een animatiefilm voorziet van haar stem) niet mag verklappen dat hij terug een opdracht heeft als vroeger dus hij maakt zijn vrouwtje wijs dat hij naar een congres moet voor de firma. Maar die komt het na verloop van tijd natuurlijk toch wel te weten, ondermeer door een telefoontje met de kleermaakster Edna Mode (stem van regisseur Brad Bird !), ook voor haar een oude bekende uit haar... Brad Bird bewijst met deze film dat hij tot veel meer in staat is dan wat voor het beëindigen van deze film in zijn filmografie stond vermeld. Dit is duidelijk een flinke trap hoger op de filmladder dan "The Simpsons" en "Iron giant". Toen Bird het idee voor deze deze film in scenario-vorm aan het gieten/schrijven was, was hij zelf pas vader geworden. Het verklaart de belangrijke positie die de familie krijgt in deze film net als zaken als ouder worden en een goede vader (willen) zijn. "The incredibles" klopte in zijn openingsweekend in de States nipt het Box Office record van "Finding Nemo" met een slordige 400.000 Dollar en bleef hiermee alvast ook een stuk boven onze verwachtingen. Het verhaal leek niet zo aantrekkelijk als van de Nemo-film en de trailers lieten maar een fractie zien van waartoe men in staat is bij Pixar. En over het verhaal gaf men ook maar weinig prijs. Maar toch is het ook nu weer genieten van deze Pixar-productie die het vooral moet hebben van zijn grafische uitwerking en de talrijke leuke personages en figuurtjes die schattig zijn en prachtig getekend, we dachten zelfs even dat de twee oudjes op het einde van de film een verwijzing waren naarJack Lemmon en Walter Matthau maar dat zal allicht te maken hebben met het inbeeldingsvermogen en de fantasie die door dit soort films enorm wordt aangewakkerd. Lucius Best bijvoorbeeld is duidelijk getekend naar de man die de stem voor zijn rekening neemt, inbegrepen de attitude van Samuel L. Jackson in een aantal van zijn films.

Zoals bij elke Pixar-film ("Monsters Inc. ", "Finding Nemo", "Toy Story",...) heeft men oog voor detail en is men enkel met het allerbeste tevreden. Het haar van 'Elastigirl' bijvoorbeeld maar ook de haardos van de meeste andere personages zijn zo gedetailleerd dat je de haartjes bijna kunt tellen, niet zomaar een snel bruin of blond ingekleurd oppervlak dus. Het prachtige, lange, zwarte haar van Violet wordt door de makers dan ook gezien als één van de belangrijkste technische/CGI-realisaties in de film. Nooit eerder had iemand een dergelijk kapsel op zo'n overtuigende manier gebracht als nu. Het eindproduct is dus ook nu weer "af", de manier waarop de makers op een spelen met dingen als vuur, water, licht, enz... is ook nu weer heel opmerkelijk. Maar los van wat men op technisch vlak heeft gerealiseerd, missen we toch wel de creatieve vondsten uit "Finding Nemo". "The Incredibles" kent een bijzonder sterke start met heel veel goede grappen en leuke actievolle scènes. Allemaal veelbelovend maar dan valt het toch wel wat terug en wordt duidelijk dat het verhaal niet zo meeslepend is als zijn flitsende start liet vermoeden. Het houdt allicht verband met het vrij hoge "James Bond"-gehalte van "The Incredibles" want niet alleen de muziek had zo voor de volgende 007-film kunnen gebruikt worden (let maar eens op de eindgeneriek), sommige scènes lijken wel een 3D animatie-uitvoering te zijn van Bond-scènes uit het verleden of voor de toekomst. Die waarin men onder het eiland Nomanisan vaart/duikt op weg naar zijn bestemming is slechts één voorbeeld hiervan. Frozone doet ons dan weer overduidelijk denken aan "Spiderman" en de Green Goblin in die film terwijl de manier waarop de grootsteden worden aangevallen ons doet denken aan "War of the worlds".

Koenraad Adams