Superman Returns

Categorie: 
Langspeelfilm
Productiejaar: 
2006
Releasedatum: 
12/07/2006
Filmgenre: 
Actie
Speelduur: 
154 minuten
Verdeler: 
Warner Bros
Regisseur: 
Bryan Singer
Producent: 
Jon Peters
Bryan Singer
Gilbert Adler
Brandon Routh
/  
Ket-EL/Clark Kent/Superman
Kate Bosworth
/  
Lois Lane
James Marsden
/  
Richard White
Frank Langella
/  
Perry White
Eva Marie Saint
/  
Martha Kent
Parker Posey
/  
Kitty Kowalski
Kal Penn
/  
Stanford
Sam Huntington
/  
Jimmy Olsen
/  
Lex Luthor

Een jaar nadat Batman (opnieuw) mocht beginnen, haalt Warner ook Superman uit het bejaardentehuis voor wat een triomfantelijke filmische terugkeer moet zijn. Niet dat het allemaal zonder slag of stoot is verlopen, want de comeback van Superman liet meer dan tien jaar op zich wachten, en het project versleet en passant diverse potentiële regisseurs, acteurs en scenario's. De Superman-franchise was in elk geval aan herwaardering toe, want na twee nog steeds hoog aangeschreven delen en een in de vergetelheid geraakte derde deel was hekkesluiter "Superman IV: The Quest For Peace" enkel verplichte kost voor iedere filmfreak met een fetisj voor rioolcinema uit de jaren tachtig.

Bryan Singer (die na twee "X-Men"-films nog steeds graag in het land van de stripverfilmingen vertoeft) doet alvast alsof de tijd is blijven stilstaan na "Superman II" en laat zijn film daar naadloos bij aansluiten. Hij blijft zeer trouw aan de originele Superman-erfenis en aan de in 1978 door Richard Donner ontwikkelde stijl. Tegelijkertijd behandelt hij de materie met een serieux die er ongetwijfeld als een goed geoliede boterkoek zal ingaan bij de echte fan. Voor de meer modale medemens die niet echt wakker ligt van de vraag hoeveel plooien Supermans cape bevat, zal het ongetwijfeld met iets te veel serieux zijn. Want hoe mooi de ode aan Superman die Singer uit zijn camera tovert bij momenten ook mag zijn, wanneer hij de titelheld tijdens een vrije val een Christuspose laat aannemen, is er alvast meer reden tot ogenrollend gegniffel dan tot overdonderend applaus. Singer gaat zelfs zo ver dat hij archiefmateriaal met Marlon Brando gebruikt dat het destijds niet haalde in Donners Superman-film. Wat op zich wel een leuke hommage is natuurlijk. Ook illustere onbekende Brandon Routh is gemodelleerd naar Christopher Reeve en maakt zich al diens manierismen als een echte dubbelganger eigen.

Het verhaal is - niettegenstaande de zelf opgelegde air van belangrijkheid - bedrieglijk eenvoudig: Superman keert na een afwezigheid van tien jaar terug naar de aarde. De superheld lag met zichzelf en zijn afkomst in de knoop en had nood aan een retraite op de overblijfselen van de planeet Krypton. Vraag is of de wereld nog wel op hem zit te wachten.

Lois Lane (Kate Bosworth) schijnbaar niet in elk geval: zijn aardse vlam heeft intussen een relatie met collega-journalist Richard White (Cyclops James Marsden) en is moeder geworden van een astmatische knul. Wie ook niet op Superman zit te wachten is kaalhoofdige opperdomoorschurk Lex Luthor (Kevin Spacey, zichtbaar lol hebbend wanneer hij stompzinnige oneliners mag debiteren). Luthor heeft immers net een plan ontwikkeld waardoor hij heerser over de wereld kan worden en dat er daar tsunamigewijs enkele miljarden mensen bij omkomen zal hem de spreekwoordelijke worst wezen. Een plan dat Superman uiteraard zal proberen dwarsbomen, maar Luthor beschikt over een geheim wapen dat voor eens en altijd komaf zal maken met de gevleugelde maillotdrager. Of misschien toch niet, want laat ons niet vergeten dat Superman destijds nog de wereld achteruit liet draaien om Lois Lane terug tot leven te wekken ?

Een mélange van verhaallijnen dus, die er moeten voor zorgen dat het allemaal boeiend blijft, maar die ironisch genoeg niet kunnen verhinderen dat Superman bij vlagen als een serieuze saaie piet overkomt. Van Lex Luthor gaat trouwens ook opnieuw geen dreiging uit, al mag hij Lois Lane wel een serieuze oorveeg verkopen. De terugkeer van Superman/Clark Kent is al bij al maar half geslaagd. Indien Singer de funfactor niet had opgeofferd voor een overdaad aan gestileerde idolenverering dan hadden we hier vast meer van genoten. Nu gaat "Superman Returns" net zoals Ang Lee's "The Hulk"-verfilming van een paar jaar terug ei zo na ten onder aan een te grote hoeveelheid expositie.

Alex De Rouck