destroyer (DVD)

Type 
DVD
Releasedatum 
dinsdag, 23 juli, 2019
DVD verdeler: 
Remain in Light
Speelduur 
120 minuten
Beeldformaat: 
2.35
Geluid: 
DTS
Filmgenre: 
Drama
Thriller
Regisseur: 
Karyn Kusama
Producent: 
Phil Hay, Matt Manfredi, Fred Berger
  • /  
    Erin Bell
  • Sebastian Stan
    /  
    Chris
  • Tatiana Maslany
    /  
    Petra
  • Bradley Whitford
    /  
    DiFranco
  • Jade Pettyjohn
    /  
    Shelby
  • Beau Knapp
    /  
    Jay
  • Toby Kebbell
    /  
    Silas
  • Scoot McNairy
    /  
    Ethan
  • James Jordan
    /  
    Toby
  • Toby Huss
    /  
    Gil Lawson
  • Zach Villa
    /  
    Arturo
  • Shamier Anderson
    /  
    Antonio

Mag moeiteloos in het rijtje van pakweg Robert De Niro (“Raging Bull”), Christian Bale (bijna elke film waarin hij te zien is) en Jake Gyllenhaal (“Nightcrawler”) gaan staan: Nicole Kidman. De grauwe en magere rimpellook die ze zich voor “Destroyer” liet aanmeten is er ook eentje voor de filmgeschiedenisboeken. Ze zag er immers nog nooit eerder uit als een broodmagere zombie die vier weken onder vijf lagen kiezelstenen heeft liggen slapen.

Kidmans grafspookverschijning is zowel de sterkte als de zwakte van “Destroyer”. Sterk, omdat ze alle aandacht naar zich toe zuigt en je meteen mee bent met haar personage. Zwak, omdat Kidmans grauwe rimpels soms dominanter zijn dan de eigenlijke plot. Waardoor er buiten de centrale vertolking weinig differentiërende elementen te vinden zijn in dit als politiethriller verpakt karakterdrama. Niet dat de plot te verwaarlozen is: de scharnieren zwaaien vrij gezwind rond een intrige die euh … intrigeert, maar die naar het einde toe toch ietwat van zijn pluimen verliest omdat het allemaal wat te zwaarwichtig wordt voor zijn eigen goed. Los daarvan was het al van haar 2000-debuut “Girlfight” geleden dat regisseuse Karyn Kusama nog eens een vrouwenfilm met ballen had afgeleverd.

Kidman is Erin Bell, een LAPD-politie-inspecteur wiens hoogdagen duidelijk achter haar liggen, getuige haar kiezelsteengruisimitatie. De vondst van een zogenaamd John Doe-lijk katapulteert haar zestien jaar terug in de tijd toen ze als kersverse speurder samen met een collega diep undercover ging in een bende bankovervallers met de (logische) bedoeling die te klissen. Wat er toen misliep heeft een direct effect op de vondst van het lijk, en Erin ziet zich verplicht om de confrontatie met haar verleden aan te gaan. Wat ze – gezien wraak haar hele leven heeft overheerst – eigenlijk niet eens zo erg schijnt te vinden.

Scenaristen Phil Hay en Matt Manfredi werken voor de derde keer samen met Kusama en leveren haar een plot die haasje over speelt tussen vroeger en nu, en die zo geleidelijk aan zijn geheimen prijsgeeft. Al is “Destroyer” vaak sterker in individuele scènes dan in zijn geheel: Kidmans confrontatie met schimmige advocaat Bradley Whitford (fijne rol voor de man) is zo’n scène die je drie keer na elkaar wil bekijken, de melodramatische kant die naar het eind toe de kop opsteekt wil je eigenlijk liever diezelfde kop indrukken.

Gezien Hays en Manfredi’s vroegere output (“Ride Along”, “R.I.P.D.”) zou het echter niet logisch zijn om het duo te koeioneren voor ambitie. Ambitie heeft “Destroyer” zeker, en gedreven door Kidmans bewust antiglamoureuze vertolking blijft er daar aan de eindmeet genoeg van over om drie sterretjes naast de titel te kleven. Of: gezien deze film in de bioscoop niet erg veel potten brak, een film die de hernieuwde aandacht voor de thuisbioscoop meer dan verdient.

Alex De Rouck