Charlie’s Angels 2 : Full Throttle

Productiejaar: 
2003
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
16/07/2003
Verdeler: 
Sony Pictures
Speelduur: 
105 minuten
Filmgenre: 
Actie
Regisseur: 
McG
Producent: 
Nancy Juvonen
Drew Barrymore
Leonard Goldberg
/  
Natalie Cook
/  
Dylan Sanders
Lucy Liu
/  
Alex Munday
Bernie Mac
/  
Jimmy Bosley
Crispin Glover
/  
"Thin Man"
Justin Theroux
/  
Seamus O'Grady
Robert Patrick
/  
Ray Carter
Demi Moore
/  
Madison Lee
Matt LeBlanc
/  
Jason Gibbons
Luke Wilson
/  
Pete Komisky

Ik herinner mij nog goed enkele decennia geleden ook regelmatig eens een aflevering van "Charlie's Angels" te hebben gezien op televisie. Wekelijks kwamen de drie knappe dames in dienst van hun mysterieuze werkgever op de buis. Wat toen nog wekelijks tv-zendtijd kreeg komt nu enkel nog om de zoveel jaar op het grote scherm. Het luidsprekertje met de stem van John Forsythe lijkt nog hetzelfde, de dames werden ingeruild voor nieuwe volbloeden omdat oude tantes onmogelijk nog aan de bak komen in dit soort films. Ahoewel, toegegeven, het kleine rolletje van Jaclyn Smith (ook al dik in de vijftig) bewijst dat ze er nog bijzonder goed uit ziet.

Drew Barrymore, Cameron Diaz en de bijzonder knappe Lucy Liu deden het al eens drie jaar geleden en mogen ook nu weer hun kunst- en vliegwerk doen. Neem dit gerust letterlijk want "C.A. 2" is weeral een film waar de protagonisten kunnen vliegen als vogels en de verantwoordelijken voor de speciale effecten en het computerwerk geen enkele beperking meer opgelegd krijgen van hun bazen. Het oogt mooi wanneer je de kogels uit de loop ziet vertrekken en de dametjes als een pluimpje ziet opveren om de projectielen die in slow motion op hen afkomen te ontwijken. De openingsscène is bijzonder spectaculair : Diaz die zich in haar "sneewkonijnenpak" met een grappige "jaaaaaaaah" aanmeldt in wat zij omschrijft als een jeugdherberg (in Mongolië nota bene) en de drie vrouwen die een tijdje later met hun legervoertuig van de brug rijden en netjes in een daarin verwerkte helicopter terechtkomen. Het is leuk om de drie eens in onvervalste videoclipstijl hun dansje te zien doen à la M.C. Hammer. En wanneer de dames op hun crossmotor een sprong maken en nog voor het neerkomen op een hoogte van zo'n 15 meter al enkele kung fu trapjes hebben uitgedeeld aan andere vliegende mensen op twee wielen, dan is daar filmtechnisch bekeken niets op aan te merken. Al deze stukjes na elkaar monteren is in dit geval mogelijk omdat het scenario toch maar één beschreven velletje is (in een groot lettertype wel recto-verso...), maar het maakt geen goeie film.

De verklaring voor deze aanpak ligt bij de regisseur. McG is net zoals zijn collega's Mark Romanek en Spike Jonze iemand met een videcolip-verleden (Mase, Korn, Everclear, Barenaked Ladies,...), en dat kan hij niet verbergen. Zelf zegt hij beïnvloed te zijn door de Hitchcock-films, over Mike Nichols' "The Graduate" tot David Lean's "Dr. Zhivago" en "Lawrence of Arabia". Na het zien van "Charlie's angels 2" weten we bij god niet hoe we deze stelling zouden kunnen illustreren met scènes, fragmenten of andere zaken uit deze film. Maar... nooit eerder bracht een regisseur met zijn debuutfilm zoveel geld in het laatje in zijn openingsweekend in de States (40.000.000 $). Die eerste Angels-film haalde de eerste plaats in 31 landen, wat de recette wereldwijd aandikte tot 250 miljoen $. Een mens zou voor minder een sequel gaan maken.

Natalie Cook (Cameron Diaz), Dylan Sanders (Drew Barrymore) and Alex Munday (Lucy Liu) hebben nog maar pas een missie volbracht in Mongolië. Ze zitten met zijn drietjes braafjes naast elkaar in de sofa zoals we het van de 'Angels' gewoon zijn, wanneer Charlie's stem uit het luidsprekertje aankondigt dat hun laatste opdracht nog een staartje krijgt. Alles draait rond twee bijzondere ringen die gecodeerde informatie bevatten omtrent de identiteiten van het 'Federal Witness Protection Program'. Blijkbaar heeft iemand beide ringen in zijn bezit, want de mensen die destijds de zwaarste criminelen aan de galg hebben gepraat en een nieuwe naam en identeit kregen zijn niet zo veilig meer als ze denken. Sommigen van hen vonden ondertussen een onderkomen in een bodybag. De Angels moeten daarom al hun talenten aanwenden (en ik kan U verzekeren dat ze er heel, heel, heeeeeeeeeeeeel veel hebben) om de slechterik te lokaliseren. En dat lukt.

De dames moeten voor elke (actie-)scène weer een ander pak aantrekken, een pruik opzetten kortom een volledig andere look aannemen. Bij sommige scènes herken je zelfs niet onmiddellijk de actrice in kwestie, met uitzondering van Lucy Liu natuurlijk die één van de de meest bijzondere paar ogen heeft in filmland. Zoiets is best wel tof natuurlijk maar het maakt ook al geen goeie film. Gelukkig heeft "Charlie's Angels" naast de commerciële actie-troef nog één bijzonder sterk punt en da's de soundtrack. Een mens kan zich bijna bij elk stukje Angels-film weer opnieuw verheugen op een streepje goeie muziek en dan hebben we het niet alleen over MC Hammer natuurlijk. Als je zowel van film als muziek houdt, dan zal je in dit geval dus meer tevreden zijn na het beluisteren van de soundtrack dan na het bekijken van de film.

Koenraad Adams