Horrible Bosses

Productiejaar: 
2011
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
17/08/2011
Verdeler: 
Warner Bros
Speelduur: 
98 minuten
Filmgenre: 
Komedie
Regisseur: 
Seth Gordon
Producent: 
Brett Ratner
Jay Stern
Jennifer Aniston
/  
Dr. Julia Harris/D.D.S.
Colin Farrell
/  
Bobby Pellit
Jason Bateman
/  
Nick Hendricks
Charlie Day
/  
Dale Arbus
Jason Sudeikis
/  
Kurt Buckman
/  
Dave Harken
/  
Jack Pellit
Jamie Foxx
/  
Dean 'MF' Jones
Julie Bowen
/  
Rhonda Harken
Lindsay Sloane
/  
Stacy

Volgens een op het web raadpleegbaar synoniemenwoordenboek laat 'onnozel' zich door kruiswoordpuzzeladepten onder meer lezen als argeloos, dom, flauw, halfzacht, imbeciel, infantiel, kinderachtig, lummelig, oenig, schaapachtig, simpel, slungelig, stom, stompzinnig, stupide, suf, sullig, uilig en onbeduidend. Gelijkluidende termen die allemaal perfect toepasbaar zijn op het onnozele “Horrible Bosses”, al dekt de vlag de lading niet volledig daar dit filmpje zich eerder catalogiseert als 'positief onnozel' daar de hier geserveerde oenige ongein willens nillens toch op de lachspieren werkt. Niet vanwege het uitgangspunt van drie mannen die hun rotbaas willen laten vermoorden (variaties op het thema van klungelende gelegenheidsmoordenaars zijn al ettelijke malen eerder gedaan), maar eerder vanwege het enthousiasme waarmee de cast op gepaste tijd de nagel op de komische kop slaat.

De vrienden Nick (Jason Bateman), Dale (Charlie Day) en Kurt (Jason Sudeikis) hebben een vervelend ding gemeenschappelijk: hun werkgever haalt hen het bloed van onder de nagels en maakt hun leven tot een hel. Nick heeft te kampen met egocentrische sadist Dave (Kevin Spacey), die geen kans onbenut laat om hem te kleineren en hem bovendien een zuurverdiende promotie ontzegt. Kurt moet het zien te doen met de schlemielige aan coke verslaafde Bobby (Colin Farrell in carnavalspak en met 'Kung Fu Fighting' als beltoon op de gsm), die het bedrijf van zijn vader naar de verdommenis helpt na diens onfortuinlijke dood en er geen graten in ziet om mensen te ontslaan enkel maar omdat ze er lelijk uitzien. Dale heeft als tandartsassistent dan weer te kampen met de hem seksueel lastig vallende Julia (Jennifer Aniston), die daarnaast ook nog eens constant vuile praat verkoopt en het zelfs leuk vindt om naakt achter haar bureau te zitten. En dat terwijl brave jongen Dale vooral met rust gelaten wil worden, zeker nu hij verloofd is met de liefde van zijn leven Stacy (Lindsay Sloane).

Tijdens een rondje cafépraat besluit het drietal om te ontsnappen aan de grillen van hun werkgevers door hen te laten ombrengen door een huurmoordenaar. Die is echter moeilijker te vinden dan verwacht, totdat ze in een bruine kroeg op ene Motherfucker Jones (Jamie Foxx) botsen. Die wil hen in ruil voor dertigduizend (en na enig onderhandelen vijfduizend) dollar uit de nood helpen, zij het niet door zelf de trekker te overhalen. Hij geeft het trio de raad om de moorden zelf uit te voeren, à la “Strangers On A Train”/”Throw Momma From The Train”, zodat iedereen een alibi heeft voor de moord waar hij waarschijnlijk zal worden voor verdacht. Nick, Dale en Kurt ontdekken al snel dat er tussen het plannen en het uitvoeren van de moorden meer dan een wereld van verschil ligt.

Jennifer Anistons vuilgebekte troela is de zwakke schakel in het trio verschrikkelijke bazen, en het zijn vooral Spacey en een ietwat ondergebruikte Farrell die met de meeste lachsalvo’s aan de haal gaan. Bateman, Day en Sudeikis krijgen ook hun moment in de zon: Bateman vanuit de intussen getypecaste rol van ietwat sullige schlemiel, Day (“Going The Distance”) als lawaaierige branieschopper en Sudeikis (“Going The Distance”, “Hall Pass”) als seksverslaafde vrouwenzot.

Regisseur Seth Gordon, die zich in de kijker filmde met de Donkey Kong documentaire “The King Of Kong: A Fistful Of Quarters” en daarnaast verantwoordelijk is voor de kerstdraak “Four Christmases” (met Reese Witherspoon en Vince Vaughn), krijgt nooit volledig vat op het naar alle kanten uitdijnende scenario. Dat waarschijnlijk niet zo dicht meer aanleunt bij Michael Markowitz’ originele draft die in 2005 door New Line werd aangekocht. Zo is het overduidelijk dat bij de rewrite in 2010 heel wat vunzige humor werd toegevoegd, waardoor “Horrible Bosses” geregeld nogal dicht aanleunt bij de mannenclubhumor van “The Hangover”. Opvallend zijn alvast de vele filmverwijzingen die in het scenario huizen, met die naar “Snow Falling On Cedars” als meest uitzinnige. Er is zelfs een ode aan Disneys “lame ass” held Dean Jones die te zien was in heel wat familiekomedies, onder andere in “The Love Bug”/”De Dolle Kever”. Jones zou zich trouwens nooit laten betrappen op zinnen als “are you gonna slap me in the face with your cock”, al was het maar omdat Herbie het nooit zou hebben getolereerd. Dat nieuwe Lindsay Lohan-omarmende stuk schroot misschien wel, maar de originele zou zich met hand en tandwiel hebben verzet tegen zoveel vuile praat. Edoch tijden veranderen, en op de komedieschaal van 2011 scoort “Horrible Bosses” al bij al niet onaardig.

Alex De Rouck