Pete’s Dragon (OV)

Productiejaar: 
2016
Categorie: 
Langspeelfilm
Releasedatum: 
05/10/2016
Verdeler: 
Walt Disney Studios Motion Pictures
Speelduur: 
103 minuten
Filmgenre: 
Avontuur
Familiefilm
Speelfilm
Regisseur: 
David Lowery
Producent: 
Jim Whitaker
Uitvoerend Producent: 
Barrie M. Osborne
Bryce Dallas Howard
/  
Grace
Oakes Fegley
/  
Peter
Wes Bentley
/  
Jack
Karl Urban
/  
Gavin
/  
Meacham
Oona Laurence
/  
Natalie
Isiah Whitlock, Jr.
/  
Sheriff Gene Dentler
Marcus Henderson
/  
Woodrow
Aaron Jackson
/  
Abner
Philip Grieve
/  
Bobby
Steve Barr
/  
'Deputy' Smalls
Keagan Carr Fransch
/  
Dokter Marquez
Jade Valour
/  
Verpleegster Merriwether
Augustine Frizzell
/  
Mw. Swanberg
Francis Biggs
/  
Mr. Swanberg

In tijden waarin iedereen ongelooflijke haast heeft een film af te leveren die onthaasting ademt uit elke porie … dat is wat David Lowery heeft gedaan met zijn herinterpretatie van “Pete’s Dragon” of “Peter En De Draak”. Een film die getransponeerd lijkt uit de tijd dat de Bokma nog koud stond en koningen, keizers en admiraals allemaal hetzelfde toiletpapier gebruikten. “Pete’s Dragon 2.0” is trouwens geen remake van het origineel uit 1977: de setting is anders, net als de achtergrond van Pete(r). Geen vissersstadje Passamaquoddy met vuurtoren hier, maar het bos- en rooirijke Millhaven. En de personages zijn op Pete en zijn draak na, ook allemaal anders. Kortom, het gegeven van de vriendschap tussen een jongen en een groene ondeugende draak die zich onzichtbaar kan maken, is zowat het enige dat behouden is uit de destijds weinig enthousiast onthaalde Disneymusical.

David Lowery’s vorige prent was “Ain’t Them Bodies Saints”, een indie-variante op “Bonnie & Clyde”. Op het eerste en tweede gezicht een niet voor de hand liggende naam om zijn ziel in het Disneyvagevuur te gieten. Schijn bedriegt echter, daar Lowery hier eerder ontwikkelende kracht is dan ingehuurde hand: zo schreef hij mee aan het script en kon hij grotendeels zijn zin doen in het uitwerken van de plot. Lowery zou intussen zelfs getekend hebben bij Disney voor de zevenhonderdnegenenvijftigste update van ”Peter Pan”. Wat dan weer minder goed nieuws is, daar J.M. Barries creatie intussen filmisch wel genoeg oneer is aangedaan. Edoch, dat is – misschien – een ander verhaal.

Wat Lowery met “Pete’s Dragon” heeft mogen en kunnen doen, is alvast mooi. Vooral voor jonge kinderen. Als volwassene breng je best je innerlijke opgroeikit mee om voluit van de prent te genieten. Door de personages heel rudimentair te schetsen en geen moeilijke woorden te gebruiken, lijkt het wel alsof Lowery iedere zweem van volwassenheid uit zijn script en film heeft geweerd. Dallas Bryce Howard is de lieve ersatzmoeder, Robert Redford de lieve opa, Wes Bentley de begrijpende papa, Karl Urban de geldruikende snoodaard van dienst. Nuancering is er niet. Erg is dat niet bij een mooie film, maar het zorgt aan de eindmeet wel voor een opmerking uit de categorie ‘ja, maar …’. Waarmee hier geenszins een lans wordt gebroken voor meer seks, sadisme en suikerorgieën in een gezellig ouderwetse film.

Maar opvallend is dat door het uitbenen van de ‘dragon necessities’ op de een of andere manier de tikkel magie ontbreekt die de film net propageert. Al zijn er genoeg individuele mooie scènes om dat euvel gedeeltelijk op te vangen. Frappant is ook dat ze in Hollywood zelfs in familiefilms schijnbaar zonder moeite in een mum van tijd een potente actieclimax uit de mouw kunnen schudden die zich het best als ‘Irwin Allen for kids’ laat omschrijven. Het gros van “Pete’s Dragon” werd trouwens in Nieuw-Zeeland opgenomen: opnieuw een bewijs dat filmmaken steeds meer een internationale en grensoverschrijdende aangelegenheid wordt.

En dan is er natuurlijk Elliot, de Groene Vriendelijke Draak en de supervriend die zijn mensenvriendje in goede en slechte tijden bijstaat. In 1977 was hij nog met de hand getekend door een team onder leiding van Don Bluth, anno nu is hij volledig digitaal gecomponeerd door de CGI-afdeling van Weta Digital. Elliot ziet er ontzettend snoezig uit, zeker omdat hij het karakter heeft meegekregen van een uit de kluiten gewassen slobberende lobbes. En daarmee scoort hij mooie punten op de knuffelmeter. Ook al omdat de tienjarige Oakes Fegley uitstekend gecast is als de Pete van dienst. Dus ja, de nieuwe “Pete’s Dragon” is enkele karrenvrachten beter dan het origineel dat destijds in Europa zelfs in een hevig ingekorte versie verscheen. Waardoor dit aan het eind van de lange rit misschien wel de meest relevante live-actionoplapbeurt van een titel uit Disneys animatiebackcatalogus zou kunnen zijn.

Alex De Rouck